23-11-05

 

* Ik ben van plan om mijn leven te beteren. En deze keer meen ik het echt. Ik ben ondertussen alweer een aantal keer gaan zwemmen en fitnessen en kmoet zeggen dat ik begin uit te kijken naar deze uitstapjes. Ik neem meestal wel een vriendin mee en onze gesprekken zijn soms echt hilarisch!! Probeer eens buikspieroefeningen te doen terwijl je de slappe lach hebt... niet te doen, maar tzijn wel zalige momenten :-) Natuurlijk is de helft van die zaal dan naar ons aan het kijken, ma dat trekken we ons nie aan hoor!
* Ik lig nog steeds in de knoop met mijn gevoelens. Waarom word ik altijd verliefd op de verkeerde man? Ik kom supergoe overeen met sommige, maar ofwel verkeren die of ze zijn te jong of het is nie wederzijds... En dan is er nog mijn allerbeste maatje (ik zal hem gemakkelijkheidshalve 'frutellaike' noemen) We komen nog steeds fanstastisch goe met elkaar overeen, we kunnen babbelen, lachen en plezier maken als de beste, we kennen elkaar nog maar een half jaar en toch heb ik tegen hem dingen gezegd die ik nog tegen niemand gezegd heb. Er is echter 1 ding... ik ben stapelgek op hem, maar ik besef wel dat het nooit meer kan worden tussen ons. Maar onbewust blijf ik nog een beetje hopen... iedere keer kijk ik uit naar een smsje, een telefoontje van hem, een babbeltje,.. Ik besef het wel, maar ik kan nie zomaar mijn gevoelens voor hem uitschakelen. Een lieve lach van hem en ik ben weer helemaal verkocht :-) Het zou natuurlijk niet mogen, want daardoor heb ik geen oog meer voor andere mannen.
En het ergste van al is, ik kan met hem over alles praten, behalve over mijn gevoelens voor hem. Tot hiertoe is het mij steeds gelukt om dit te omzeilen, maar ik kan het gewoon niet blijven volhouden. Ik heb wel geen zin om die vriendschap op het spel te zetten door openhartig te zijn, want mijn bekentenis zou natuurlijk alles veranderen en ik wil hem absoluut niet kwijt. en afstand nemen of negeren lukt mij ook niet, believe me... I've tried
                                      ~ why is love so hard? ~

19:28 Gepost door just me | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

zelfde probleem hier alleen heb ik mij er al overgezet :)

Gepost door: Anne | 23-11-05

. Ohjee, dit is wel herkenbaar voor een groot stuk... Ik zit er zelf ook nog middenin, dus bij deze kunnen we samen proberen te geloven dat er nog ergens een happy end komt, alleen weten we nog niet met wie, waar of wanneer. hoop doet leven!

Gepost door: Twinkeltje | 26-11-05

7 jaar geleden kampte ik met dezelfde gevoelens...
maar nu is alles op zijn pootjes gevallen :-) Kop op!

Gepost door: An | 28-11-05

De commentaren zijn gesloten.