20-07-06

Afscheid van een vriend?

Soms lijken de dingen zo vanzelfsprekend, je staat er zelfs niet meer bij stil. Vriendschap, wat betekent het echt??
Voor mij is het iets diepgaand, een band die gecreerd wordt tussen 2 personen op basis van wederzijds vertrouwen en respect.

Ik kon hém alles zeggen, hij was mijn klankbord, hij was mijn alles (oké, ik geef toe dat dit eigenlijk al een stap te ver is, vanuit my point of view was er dus meer dan vriendschap)
Hij zag alles blijkbaar anders. Voor hem was ik iemand waarbij hij zijn hart kon luchten, die hem bijstond met raad en daad bij zijn nieuwste verovering
Alles ging goed, tot een avondje Gent een 'rare' afloop kende. De avond zelf was alles nog koek en ei, maar sindsdien is alles veranderd.
Ik heb hem nu al 3 weken niet gezien, ik ontwijk hem en zoek bewust geen contact meer. Op die manier hoopte ik op een reactie van hem. Tevergeefs...

Ondertussen heb ik de tijd gehad om alles op een rijtje te zetten en is het beter om hem voorgoed uit mijn hoofd en leven te bannen.
Ik ben dus niet alleen mijn 'temptation' kwijt (de man waar ik al meer dan een jaar zot van ben/was) maar tegelijk ook mijn beste kameraad (tenminste dat dacht ik toch)
Blijkbaar is mijn mensenkennis niet meer wat het ooit geweest is, want nu komen er dingen aan de oppervlakte waarvan ik dacht dat hij echt niet toe in staat was. Het voelt aan alsof hij me belogen en bedrogen heeft.
Ik had nooit gedacht dat ik dit ooit zou kunnen zeggen, maar ik denk dat ik hem haat. Hoewel ik hem nooit zal kunnen weerstaan wanneer hij een lief snoetje trekt of mooie woorden verkondigt. Hij weet verdomd goed dat hij mij kan gebruiken, misbruik kan maken van mijn goedheid en mij kan manipuleren.

Ik heb dit tekstje vannacht op papier gezet. Het was toen 3u, ik heb gehuild als een klein kind en nadien kon ik natuurlijk de slaap niet vatten. De emoties? De warmte?
Waarom loopt het bij mij toch altijd verkeerd af? Ik mis toch zo een paar sterke armen waarin ik me kan nestelen en schuilen tegen de wrede, boze wereld

11:01 Gepost door just me in Liefde | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

* Ma meid toch :s Word er stil van .. enerzijds omdat 't mij zo enorm bekend voor komt. Mensen zijn soms echt niet hoe ze lijken en op dat vlak heb ik ook al veel van die dingen meegemaakt :s en telkens voel ik mij zo enorm naïef. Maar we blijven geloven dat die sterke armen er wel komen eh?! Kop op, keep on smiling! :) (als je er over wilt praten/mailen: je weet me wel te vinden)

Gepost door: Kimmie | 21-07-06

De commentaren zijn gesloten.